امروز :
جمعه ۵ خرداد ۱۳۹۶
::
29 شعبان 1438
::
May-26-2017

ایرانیوز

بازتاب آخرین اخبار ایران و جهان

( منابع : خبرگزاری ها و سایت های معتبر ) درباره ما - تماس با ما - Webmaster

جدیدترین عناوین گروه ها :

موضوع فیلم یک بحث دورن گفتمانی است/ بخش عمده‌ای از فیلم به مذاکرات هسته‌ای برمی‌گردد

موضوع فیلم یک بحث دورن گفتمانی است/ بخش عمده‌ای از فیلم به مذاکرات هسته‌ای برمی‌گردد

ترمینال غرب موضوعا یک بحث درون گفتمانی در خصوص مسائل فرهنگی، اجتماعی و سیاسی مخصوصا بعد از انتخابات سال 92 است. که بخش عمده ای از فیلم به مذاکرات هسته ای و پیامدهایی که برای دانشمندان هسته ای مان به ارمغان آورده بود، بر میگردد.

 به گزارش گروه دیگر رسانه های خبرگزاری فارس، قربانعلی طاهرفر کارگردان جوان و انقلابی  که در جشنواره عمار با فیلم  ترمینال غرب بهترین مستند داستانی بلند شد در خصوص  ترمینال غرب و دیگر کارهایش با صابرنیوز گفتگوی تفصیلی انجام داده که به قرار زیر می باشد؛

* در ابتدا توضیحاتی درباره فیلم ترمینال غرب بفرمایید
ترمینال غرب موضوعا یک بحث درون گفتمانی در خصوص مسائل فرهنگی، اجتماعی و سیاسی مخصوصا بعد از انتخابات سال 92 است. که بخش عمده ای از فیلم به مذاکرات هسته ای و پیامدهایی که برای دانشمندان هسته ای مان به ارمغان آورده بود، بر میگردد. منتهی همه این مسائل در بستر یک فیلم اجتماعی و تقریبا ملودرام است.
 

* در طول مسیر ساخت و تولید فیلم به مشکلاتی برخوردید؟  
واقعیت این است که کار سیاسی در حوزه سینما، چون هنوز در بدنه سینمای ما جا نیفتاده است معمولا با فراز و فرودهای بسیاری همراه است و جبهه گیری های متفاوتی از جانب گروه های مختلف اتفاق می افتد. البته نه اینکه ما بیاییم این موضوع را خیلی بزرگ کنیم و بگوییم که این جبهه گیری ها مانع و معضل بودند و اما چه بخواهیم و چه نخواهیم گاهی اوقات حرکت تولید را کند می کند. نظر من این است که هنوز سینمای سیاسی جایگاه واقعی خود را پیدا نکرده است و این نبودن جایگاه سیاسی سینمای ما منجربه این می شود که با برخی برخوردهای نامتعارف مواجه شویم، مثلا برخی از بازیگران دچار یک تعارض روحی و انتخابی می شوند و نمی توانند با اطمینان خاطر بیایند و نقشی را قبول بکنند، حتی عوامل هم اینگونه هستند یعنی بعد از خواندن فیلم نامه یک احتمالاتی در ذهنشان متبلور می شود که بعد از اتمام کار احتمالا با سرخوردگی و بی توجهی مواجه بشوند. این ها موانعی هستند که در همه کارهای سیاسی، مخصوصا کارهای سیاسی با موضوعات خاص  مثلا رو در روی سیاست های دولت وقت صحبت شود، اتفاق می افتد. اما خداروشکر ما بازیگرانی را هم داریم که با افتخار می آیند حتی متوجه برخوردهای احتمالی هستند ولی می آیند و در فیلم حضور پیدا می کنند و کار را پیش می برند. واقعا این اراده شان تحسین برانگیز است.

 
* چطور شد که به فکر تولید فیلمی با این موضوع افتادید؟   

به نظر من هر فیلمساز، کارگردان و هر هنرمندی نمی تواند به اتفاقات پیرامونش چه در حوزه سیاسی و چه در حوزه فرهنگی و اقتصادی بی توجه باشد. منتهی در این سال های اخیر اتفاقات طوری رقم خورده که گیشه یکی از برگه های اصلی تهیه کننده ها شده و سینمای سیاسی چون ضریب اطمینان کافی برای بازگشت سرمایه را ندارد برای همین کمتر به سمت سینمای سیاسی رفته اند و نه تنها گیشه که عرض کردم یک سری چالش های بعد از تولید و بعد از اکران هم همراه و ضمیمه فیلم می شود. من که کار چندان بزرگی انجام ندادم یک سینماگر انقلابی اگر به رسالتش اعتقاد داشته باشد نمی تواند بی توجه باشد اینکه یک بخشی از دغدغه های یک هنرمند می تواند باشد. این به روحیه انقلابی شما برمی گردد حالا این اتفاق در قالب یک فیلم بروز پیدا کرده است. یعنی این دغدغه یک شکل عینیتی به خودش گرفته است.

*استقبال عمومی در جشنواره عمار از فیلم شما چگونه بود؟ آیا طبق پیش بینی های شما بود یا دور از انتظارتان؟   

واقعیت این است که چون بستر فیلم یک بستر سیاسی بود ترس و واهمه داشتم هنوز هم دارم چون اولین اکران فیلم بود و بالاخره جشنواره یک فضایی است که همه آماده اند تبلیغات گسترده انجام گرفته و استقبال بی نظیر و دور از انتظار بود. البته به نظر خودم دور از انتظار بود. آمدن افراد و نشستن آنها در سالن تا انتهای فیلم که برای من خیلی مهم بود، ترک نکردن سالن و حتی برخی ابراز احساساتی که در اواسط فیلم صورت می گرفت برای من دور از انتظار بود ولی امیدوارم در اکران های دیگری که خواهیم داشت إن شاءالله همین اتفاق بیفتد و احساس می کنم که مطالبه مردم در حوزه موضوعات سینمایی کمی متعالی تر شده و دیگر نمی شود مخاطب را با ملودرام های احساسی و قصه های عاشقانه و... راضی کرد.

* فانوس دریافتی در جشنواره عمار را به شهدای مدافع حرم تقدیم کردید در این مورد توضیحی بدهید.   
وقتی شما آرزویت همان جبهه ها باشد و دستت از حضور در آنجا و یک تلاش صادقانه، خالصانه و جهاد خالصانه  و عاشقانه دستت کوتاه باشد این کمترین کاری است که می شود اتفاق بیفتد و ما واقعا نباید فراموش بکنیم. پشت تریبون فریاد می زنیم که اگر الان آرامش هست ما مدیون خون شهدا هستیم این حرکت، خیلی خیلی حرکت ناچیز وخیلی جزئی است. مثلا اگر ما یک صلواتی بفرستیم و یک یادی بکنیم وظیفه مان است و اتفاق خاصی نیفتاده است. جبهه مقاومت هم جزو آن جبهه هایی است که گاهی اوقات ما فراموش می کنیم مطمئنا چنین اتفاقاتی را در دوره هشت سال دفاع مقدس به قدری اتفاق افتاده است که اگر این اتفاق نمی افتاد ما تعجب می کردیم . ولی الان به قدری این نوع حرکات در حال فراموشی است که خیلی باید طبیعی باشد می گویند کاری فوق العاده بوده است . نه چنین اتفاقی نیست یک اتفاق ساده ای است که وظیفه هر ایرانی است.
 
* نظر خانواده های شهدا در جشنواره عمار نسبت به فیلم شما چگونه بود؟   
فعلا این فرصت پیش نیامده که ما رو در رو بنشینیم و نقدهایشان را بشنویم. برنامه طوری بود که فیلم من در جشنواره عمار روز قبل از اختتامیه اکران شد و به همین دلیل دیگر فرصت گفتگو با مخاطبین را نداشتم ولی قطعا بچه های عمار در تلاش هستند که نظرات را بگیرند. إن شاءالله همه نظرات را در کارهای بعدی مدنظر قرار می دهیم.
 
سخن آخر   
 إن شاءالله که چنین فیلم ها و آثاری در جشنواره عمار که تلاش می کند احیاگر سینمای انقلاب باشد، نقطه آغازی برای حرکت های بزرگتر در همه حوزه ها باشد که تقریبا دغدغه خاطر حضرت آقا هم هست و توانسته باشیم که یک قدم کوچک از آن قدم های بزرگی که باید طی این سال ها برداشته می شد، برداشته باشیم.
 
 

مطلب فوق مربوط به سایر رسانه‌ها می‌باشد و خبرگزاری فارس صرفا آن را بازنشر کرده است.

بازگشت به صفحه نخست گروه فضای مجازی

انتهای پیام/

مشاهده نظرات

منبع : خبرگزاری فارس

نوشتن دیدگاه

تصویر امنیتی
تصویر امنیتی جدید

فیلم های فناوری